دیمه نیوز
امروز یکشنبه ۲ مهر ۱۳۹۶
بورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایتبورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایتبورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایت
  • کد خبر : 36206
  • تعداد نظرات : ۲ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۹ شهریور, ۱۳۹۴ - ۰۷:۴۹
  •   

    استاد احمد یزدانی فیروزکوه را اینگونه خواند

    استاد احمد یزدانی فیروزکوه را اینگونه خواند

    images

    نازنین ، زخمــی گُلِ زیبــــا وَ ای اوقـــاتِ تنگ

    من که با صدها زبان خواندم تو را شهرِ قشنگ

    بوده ای هـــم شَانِ تبریزی که گفتند شاعـــران

    بودنِ نصفِ جهـــانِ اصفهـــان با اوســـت لَنگ

    دردِ تو در سینــــه دارم ، از غمــــت دیوانه ام

    هرکه آمد ،خورد از سفره وَ زد بر چهره چنگ

    زخمـــیِ چنگیزِ تاتاری وَ خنجــــرهای دوســت

    زخمِ کاریِ تو از نامـــــردمی باشـــد ، نه جنگ

    ظاهــــراً از التیــــــامِ زخمهــــــایت گفتـــــه اند

    طاقِ کَسری طعمـه ی آتش شد از چشمانِ تنگ

    هــرکه با صِـــدق وصفا زد آستین بالا به شوق

    در رَهَش سَـــدّی بنا کـــــرده سپس قُلّاب سنگ

    گــــرچه کُشتندو به بَدمستی کبابت خـــورده اند

    مطمــئن هستــم گـــــرفتــــارِ بلا هستنــدو ننگ

    خـــــوش ندارد روحِ سرکش تا شَوَد هیچ انتقاد

    خیر باشـــد انتقــادو هســـت جنس شیشه سنگ

    پارک کـــوهستان به نرمــی گفت یزدانی ، ببین

    فرقِ این بار اینکه ، فرزندان کَمَـــر بستند تنگ

    گَـــــرمیِ بازار دلداران به چشـــــم مستِ اوست

    شاید این بار عاشقانش کـرده شهرت را قشنگ

    احمدیزدانی(کوتوال)

     


    لینک کوتاه :



    انتشار یافته: ۲
      • بنام خدا
        سنا ی ارجمند
        زیبا حضور سبز و اظهار لطف و مهربانی شماست
        تقدیم :
        ذرّه ای هستـــم ،غباری کم ترین
        در صــفِ عُشّــاق از غمگین ترین
        رو به ســــویِ مقصـــدِ یارم روان
        روزو شـب فکـرم شده جِرمِ زمان
        هرچه کردم نازل و کم بوده است
        گرچه لطفش همرهِ من بوده است
        مات و حیــرانم مـــن از اندازه هـا
        کهنــــه هـــاو تازه هـا و لحظه ها
        تو تصــوّر کـــن کسی در آفتـــاب
        میدود، حیران و اطرافش ســراب
        چنگ بر هرجا زند او ،واهی است
        بازهم در بُهتِ خود او راهی است
        من همانم ، دربه در در این جهـان
        ذهـــنِ مــن درگیــر در وزن زمــان
        مطمئــن هستـم چگالی دارد ،آن
        دیدنش زیباسـت ،حالــی دارد آن
        زین سبب با بالِ فکــــرم راهیــم
        زیرِ پا دریاست ،مــن هم ماهیـم
        شادمان یک دسته در هستی رها
        غــرقِ خـــوردو خواب ها و نازهــا
        دسته ای دیگـر، من و امثــالِ مـن
        نیست روشن حالشان و حالِ من
        غـرقِ بَحـــرِ حیـــرت و دیـوانه ایم
        گُم شده در خویشتن در خانه ایم
        تا چه دارد بهـــرِ مـــا خالـــق روا
        هـــرچه آید پیش رو ،آن باصفـــا
        لطفِ او همواره شامل بوده است
        نورِ او روشنگـــرِ دل بوده اســت
        هرچه خواهد او ،یقین آن می شود
        زهرِ تلخ از مهــرِ او جان می شــود
        ازهمیـــن مـــن راهیـم سـویِ نگار
        تــاکجـــا؟پــایـــان پذیــرد، انتـــظار
        هـــرچه کــردم بود از لطـــفِ خـدا
        ذرّه ای کـــوچـــک کجــــا و ادّعــــا
        حـــال مـــن راهــی و ره در روبـرو
        مــی روم ،شــایـد ببینــــم رویِ او
        احمدیزدانی(کوتوال)


  • Alexa Traffic Rank