دیمه نیوز
امروز پنج شنبه ۶ تیر ۱۳۹۸
بورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایتبورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایتبورنیک طراحی و پشتیبانی وب سایت
  • کد خبر : 85806
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۹ خرداد, ۱۳۹۸ - ۱۶:۰۷
  •   

    روحانی با فشار اصلاحات دستور حکم نجفی را داد/ استعلامات منفی بود

    دبیرکل حزب کارگزاران گفت: استعلام‌های نهادهای امنیتی درباره نجفی منفی بود اما با پیگیری برخی بزرگان اصلاحات و اعمال فشار، روحانی به وزیر کشور دستور می‌دهد حکم شهرداری نجفی صادر شود. به گزارش پایگاه خبری دیمه نیوز، غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی طی یادداشتی در روزنامه سازندگی، توضیحاتی را در مورد ماجرای مخالفتش با […]


    دبیرکل حزب کارگزاران گفت: استعلام‌های نهادهای امنیتی درباره نجفی منفی بود اما با پیگیری برخی بزرگان اصلاحات و اعمال فشار، روحانی به وزیر کشور دستور می‌دهد حکم شهرداری نجفی صادر شود.


    به گزارش پایگاه خبری دیمه نیوز، غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی طی یادداشتی در روزنامه سازندگی، توضیحاتی را در مورد ماجرای مخالفتش با شهرداری محمدعلی نجفی مطرح کرد.

    وی در این یادداشت گفت: با وجود همه‌ی خویشتنداری‌ها و پرده‌پوشی‌های اخلاقی و مصلحت‌اندیشی‌های سیاسی و لزوم رعایت حریم خصوصی افراد، آنچه این روزها پس از حادثه‌ی تلخ قتل همسر دوم دکتر محمدعلی نجفی می‌گذرد مباحثی را در میان اصلاح‌طلبان برانگیخته است که عدم پاسخگویی به آنها ممکن است در انحراف افکار عمومی چندان مؤثر باشد که نتوان آن را جبران کرد.

    کرباسچی همچنین افزود: این تداوم همان خطایی است که همان‌طور که قبلاً گفتم کار را به این فاجعه اخلاقی و انسانی کشاند و نه فقط به هتک حوزه خصوصی محمدعلی نجفی منتهی شد و حیات یک انسان را از بین برد بلکه به چالشی برای جبهه اصلاحات و خشنودی مخالفان اصلاحات بدل شد. از سوی دیگر پیام توئیتری اینجانب در روز انتشار خبر قتل خانم میترا استاد بهانه‌ای به دست داد که برخی هجمه‌ها و بی‌اخلاقی‌ها به سوی بنده و حزب کارگزاران سازندگی ایران روانه شود و به علت محدودیت‌های فنی پیام‌های توئیتری سو برداشت‌هایی برای برخی دلسوزان به‌خصوص در بدنه جبهه اصلاحات به وجود آمد.

    وی‬ تاکید‬ کرد: ‬از این‌رو وظیفه و مسئولیت خویش می‌دانم که به عنوان یک شهروند و یک اصلاح‌طلب به خصوص برای رفع شبهه جوانان اصلاح‌طلب از برخی مسائل ابهام‌زدایی کنم و در آغاز لازم به توضیح می‌دانم که هیچ‌گاه قصد ورود به حوزه خصوصی هیچ انسانی در هیچ سطحی نداشته و ندارم. حوزه خصوصی دکتر نجفی محترم است و به شخص ایشان و نهایتاً خانواده‌شان اختصاص دارد و داوری نهایی درباره‌ی آن با خداوند است و تاریخ و مردم هم بر اساس حقایقی که در نهایت مکتوم نخواهد ماند قضاوت می‌کنند. ما قاضی نیستیم و نباید تحت‌تأثیر جوسازی‌های له و علیه قرار گیریم که این، همه می‌گذرد.

    کرباسچی همچنین افزود: آن‌چه به ما ربط دارد و در حوزه تعهد ما سیاسیون، به‌خصوص اصلاح‌طلبان است، برعهده گرفتن مسئولیت سیاسی و اجتماعی حمایت از مدیرانی است که به مردم معرفی می‌کنیم و گریز از مسوولیت‌پذیری عین بی‌اخلاقی در یک دموکراسی است. هیچ مسؤولی در هیچ جای جهان حق ندارد به اعتماد عمومی خیانت کند و از موقعیت سیاسی و اجتماعی خویش در جهت مسائل شخصی استفاده کند و در مقام یک مسئول به‌خصوص اگر اصلاح‌طلب باشد باید بیش از یک شهروند مراقب خویش باشد که «حسنات الابرار سیئات المقربین» (یا به زبان فارسی: هرکه بامش بیش، برفش بیشتر!)

    وی یادآور شد: دقیقاً از همین موضع است که در آغاز تابستان سال ۱۳۹۶ اندکی پس از پیروزی اصلاح‌طلبان در انتخابات شورای شهر تهران به هنگام طرح نامزدهای تصدی شهرداری تهران در حضور چهار تن از اصلاح‌طلبان برجسته که نام‌شان نزد اینجانب محفوظ است، در دفتر جناب آقای نجفی به حضورشان رسیدم و در حین بحث و رایزنی برای گزینه‌های شهرداری تهران درباره همین پرونده مطروحه از ایشان سوال کردم و با توجه به طرح نامزدی ایشان برای شهرداری درباره عوارض طرح این پرونده و اثرات منفی آن در مدیریت شهری تهران و نیز حوزه خصوصی آقای نجفی در حضور دوستان هشدار دادم. ایشان البته آن روز برخلاف این روزها اصل ماجرا را منکر شدند و با عبور از این مساله سعی کردند آن را در حد یک آشنایی ساده تخفیف دهند و به‌رغم اینکه این روزها در دادگاه، آشنایی خویش با مقتوله را از آغاز سال ۱۳۹۶ (قبل از آن جلسه) معرفی می‌کنند، آن روز منکر این رابطه شدند.

    کرباسچی در ادامه این یادداشت آورده است: با وجود این من بار دیگر در دیداری خصوصی با آقای نجفی درباره بهانه‌ی مخالفت‌ها با ایشان تذکر دادم که خودشان فرمودند با مراجعه با مقامات مسئول موانع را رفع می‌کنند؛ و ظاهراً دیدارهایی هم با مقامات انجام دادند که شواهد امر نشان می‌دهد آن دیدارها ناموفق بوده‌اند، اما متأسفانه استراتژی نادرست برخی دوستان اصلاح‌طلب، آقای نجفی را در موقعیت خطیری قرار داد و ایشان را به دست خویش قربانی ساختند. و با وجود انتقال این پیام در سطوح مختلف جبهه اصلاحات به علل سیاسی از تسری آن به بدنه اصلاحات جلوگیری شد و با وجود آگاهی برخی اعضای شورای شهر از پرونده، به علت بدگمانی آنان به مقامات مسئول – که البته ریشه در پاره‌ای رفتارهای نادرست همین نهادها و مقام‌ها دارد – شهرداری به دکتر نجفی رسید.

    وی در ادامه نوشت: این مساله متأسفانه با وجود همه تذکرات بود که نه فقط از ناحیه من که از جانب دوستان دیگر هم منتقل شده بود: در چهارم مرداد ماه ۱۳۹۶ از ناحیه برخی مقامات مجلس شورای اسلامی به دوستان پیامی رسید که شهرداری محمدعلی نجفی به علت مسائل شخصی ایشان با چالش‌های بزرگی مواجه می‌شود. پیامی که با بی‌اعتنایی دوستان مواجه شد. در ۲۵ مردادماه ۱۳۹۶ در جلسه‌ای با حضور سران همه‌ی احزابی که در شورای شهر تهران نماینده دارند و نیز با حضور ۲ یا ۳ نفر از اعضای شورای شهر از سوی یکی از دوستان اعلام شد که عالی‌ترین نهادهای سیاسی کشور با شهرداری دکتر نجفی مخالفند. در همان جلسه یکی از اعضای شورای شهر مخالفت یکی از دستگاه‌های امنیتی با شهرداری ایشان را اعلام می‌کند.

    دبیرکل حزب کارگزاران تصریح کرد: پس از آن در جلسه دیگری در تاریخ هشتم شهریورماه ۱۳۹۶ همان عضو شورای شهر تهران از مخالفت وزیر کشور با شهرداری نجفی بر اساس گزارش و استعلام نهادهای امنیتی دولتی خبر داد. اما با پیگیری برخی بزرگان اصلاحات و اعمال فشار بر رئیس‌جمهور، آقای روحانی به وزیر کشور دستور می‌دهد حکم شهرداری نجفی صادر شود.

    وی‬ همچنین با اشاره بیشت‌ر به موضوع مسئولیت‌های پیشین نجفی گفت: در‬ واقع اشتباه اصلی نه از شورای شهر تهران که بر عهده احزاب پشتیبان ایشان بود که راهبرد نادرستی را انتخاب کردند. استراتژی این دوستان از آغاز بر دوقطبی‌‏سازی و مخالف‌خوانی بود و هست و این راهبردی غلط است که در امور سیاسی مبنای عمل را بر تضاد قرار دهیم و فکر کنیم قدرت ما در مخالفت است. در چنین شرایطی بود که به جای بررسی مستندات پرونده مدعیان علیه آقای نجفی در نهادهای معتمد خود یا وجدان خویش، این پرونده را «باج‌خواهی» خواندند و با تمرکز خواست اصلاحات بر شهرداری یک شخص و تعصب بر انتخاب آقای نجفی امکان بررسی آن شایعات بلکه مستندات را حتی از معاون اول رئیس‌‏جمهور سلب کردند و با تماس‌ها و فشارهای پیاپی در بالاترین سطوح اصلاحات تنها اصلاح ممکن در شهرداری تهران را شهرداری نجفی خواندند.

    کرباسچی در ادامه یادداشت آورده است: این امکان وجود داشت که با تحذیر و فاصله گرفتن نجفی از این نوع روابط از حضورشان در مدیریت کشور استفاده کرد یا در صورت اصرار بر حفظ حریم خصوصی، از تسری این حیطه به جامعه سیاسی کشور با پذیرش عواقب و عوارض مسئولیت جلوگیری کرد؛ اما اصرار بر حفظ این وضعیت متناقض سبب شد کار به جایی برسد که دوستان حتی مخالفت نهادهای دولتی نزدیک به جبهه اصلاحات با شهرداری نجفی را نادیده گرفتند و از خود نپرسیدند چرا در دولت دوم روحانی مسئولیتی نجفی داده نشد و از آن بدتر در جلسات درون تشکیلاتی جبهه اصلاحات سعی کردند خاطره تلخ استعفای زودهنگام نجفی از سازمان میراث فرهنگی در سال ۱۳۹۲ را فراموش کنند و آن را ساده‌انگارانه، خطای فردی بدانند و تمام‌شده تلقی کنند.

    وی‬ همچنین افزود: ‬ شاید اگر «کتمان سر» و نامحرم دانستن جامعه و بدنه در سران برخی احزاب اصلاح‌طلب نبود، امروز کار بدان‌جا نمی‌رسید که با اطلاعات ناقص، بدنه‌ی این جریان به مرثیه‌سرایی و قهرمان‏سازی سوق یابد و همه نیز همچنان سکوت می‌کردند؛ اما نمی‌توانم فراموش کنم که در جلسه مشترک احزاب کارگزاران سازندگی و اتحاد ملت در منزل آقای عبدالله نوری- که میانجی دو جریان بر سر همین داستان شدند- ما به صراحت به این مسائل اشاره کردیم و دوستان حزب اتحاد ملت نیز پذیرفتند که دیگر بر تداوم شهرداری نجفی اصرار نکنند و البته گفتند که ما گمان می‌کردیم پرونده میراث فرهنگی بسته شده و این ماجرای تازه‌ای نیست! در واقع ما هر زمان مخالفت خود را با تصدی شهرداری از سوی نجفی بیان می‌کردیم در معرض حمله و هجمه قرار می‌گرفتیم. حال پس از این همه مصائب که بر سر اصلاح‌طلبی و شهرداری و نیز نجفی آمده وقتی پرده از تاریخ برمی‌داریم متهم به هزار اتهام می‌شویم، چه رسد به آن زمان که این جریان در اوج بودند و مخالفت درون‌گفتمانی، «ذنب‌لایغفر» قلمداد می‌شد!

    کرباسچی همچنین آورده است: اما ما به مسئولیت خود عمل کردیم؛ همچنان که نجفی در همان آغاز ورود خود به شهرداری تهران بر جدایی خود از حزب کارگزاران در یک جلسه خبری تأکید دوباره کردند و فاصله گرفتن از دوستان سابق خود و حزبی که در ایجاد آن نقش داشت را به صراحت اعلام کرد. تاریخ شاهد است که دوستان در جریان داستان بودند و به‌رغم مراجعه خانواده نجفی به بزرگان اصلاحات ایشان را به این مهلکه انداختند. همه سخن ما به نجفی این بود که «به دست خویش خود را به هلاکت نرسانند» (لاتلقوا بایدیکم الی التهلکه).

    وی خاطرنشان کرد: اما برخی دوستان که از آغاز با شهرداری محسن هاشمی مخالف بودند، همه همت خود را گذاشتند که نه در رقابت با نجفی که پس از او نیز محسن هاشمی شهردار نشود و حتی با وجود عدم تمایل اولیه نجفی به شهرداری تهران- به شهادت جلسه مشترک بنده و سیدحسین مرعشی با ایشان – او را به مقصد مطلوب خویش هدایت کردند و ایشان را از خاستگاه سیاسی و فکری خود دور ساختند تا با شهرداری نیابتی به نام دیگران و به کام یاران خویش برنده داستان باشند غافل از اینکه «عرض ایشان می‌برند و زحمت دیگران می‌دارند».

    شهردار‬ سابق‬ تهران‬ د‬ر ادامه یادداشت خود آورده است: آنچه امروز جبهه اصلاحات با آن مواجه است، محصول این چپ‌روی و تک‌روی در اصلاح‌طلبان است که به نام اصلاح‌طلبی، انحصارطلبی می‌کنند و به‌جای وحدت «همه با هم» همه را به وحدت با خویش می‌خوانند. اما اصلاحات نام مستعار یک حزب نیست؛ اصلاحات فراتر از یک فرد یا حزب یا حتی یک جناح است و با این مصائب نه به تعبیر مخالفان از بین می‌رود، که آبدیده می‌شود؛ به شرط آنکه از آن عبرت بگیرد و چاره کند. برخورد تشکیلاتی با خطاهای درون جبهه اصلاحات به عزت اصلاحات می‌افزاید نه به خفت آن، که این روزها با آن مواجه هستیم. این آسیب‌شناسی‏ها بر وحدت ما حتی با همین دوستان در حزب اتحاد ملت و جبهه مشارکت می‌افزاید نه آنکه آن را کم کند که اصلاح‌طلبانه‌ترین اتحاد بر سر اصول اصلاح‌طلبی ازجمله شفافیت و مسوولیت‌پذیری است و «مبارزه با خطا در درون جبهه اصلاحات» از زمره همین اصول اخلاقی است.

    وی در پایان تاکید کرد: ما باید در برخورد، پیشگام باشیم نه منفعل. آنچه روی داد از دست دادن یک فرصت طلایی خدمت به ملت و شهروندان تهران در سال‌های پس از ادبار سیاسی بود که تا اینجا از دست رفت و اندکی مانده هنوز. اما «عمر برف است و آفتاب تموز»؛ مگر ما چند بار می‌توانیم رأی مطلق مردم تهران برای شورای شهر و مجلس شورا را به‌دست آوریم که به این راحتی آن را از کف می‏دهیم‌؟! و هنوز هم با اصرار بر خطا و «کتمان سر»، مسئولیت‌ناپذیری خود را ادامه می‌دهیم و احتمال کاهش خطا در آینده را از بین می‌بریم؟! ‬هدف من از آن توئیت و مصاحبه و مقاله‌ی اخیر نیز جز این نبوده و نیست که گذشته را چراغ راه آینده کنیم.

    انتهای خبر/


    لینک کوتاه :



    برچسب ها :